حسین رئیسی: نظام حاکم نمیخواهد وکلا وظایف ذاتی خود را به درستی انجام دهند
در سال گذشته و در پی اتفاقات پیدرپی همچون جنگ ۱۲ روزه، خیزش دیماه و جنگ اخیر، فضای سیاسی و […]
در سال گذشته و در پی اتفاقات پیدرپی همچون جنگ ۱۲ روزه، خیزش دیماه و جنگ اخیر، فضای سیاسی و […]
در روزهای ۳۰ ژوئن تا ۲ ژوئیه ۲۰۲۶، شهر پاریس میزبان نهمین کنگره جهانی علیه مجازات اعدام بود؛ رویدادی که
شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی شیراز خانم نازنین سالاری و آقایان محمود طراوت روی و مسعود احمدیان را بابت اجتماع
فهرست زیر شامل نام زندانیان سیاسی و عقیدتی است که بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی منابع حقوق بشری، تا
تحلیلی درباره خطراتی که زندانیان در شرایط تنش و درگیری نظامی با آن روبهرو هستند و بررسی مسئولیت دولت برای حفاظت از جان آنان بر اساس حقوق داخلی و حقوق بینالملل.
این مقاله با استناد به گزارشهای حقوق بشری و اسناد منتشرشده، سرکوب زنان در اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ را بهعنوان بخشی از یک حمله گسترده و سیستماتیک علیه غیرنظامیان و مصداق جنایت علیه بشریت تحلیل میکند.
این مقاله نشان میدهد خشونت نظاممند در ساختارهای ایدئولوژیک نتیجه یک فرایند مهندسی ادراک و انسانزدایی گفتمانی است و مسئولیت کیفری باید علاوه بر عاملان میدانی، آمران گفتمانی و معماران ایدئولوژیک را نیز در بر گیرد؛ با تأکید بر وضعیت جمهوری اسلامی ایران و چارچوب جنایت علیه بشریت در حقوق بینالملل.
این مقاله با تمایز میان «قدرت عمومی دولت» و «حاکمیت سیاسی»، به بررسی فروپاشی قدرت عمومی دولت از منظر حقوق عمومی و پیامدهای آن برای حاکمیت قانون و امنیت حقوقی میپردازد.
کاربرد اتهام «محاربه» در موج گسترده بازداشتهای اخیر در ایران، بار دیگر این عنوان کیفری را به یکی از ابزارهای
در بحبوحه سرکوب اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴، آنچه در خیابانهای ایران رخ داد صرفا «برخورد امنیتی» نبود، بلکه کشتاری سازمانیافته